و باران ، چه هق هق زنانه ای دارد...

مونا  گفت :  برای ما رو بریز تو یه شیشه. آخه ما با هم کار می کنیم...
تو گفتی : چه خوب ، ایشالله همیشه با هم باشید.

پ.ن: برای  همین دیالوگ سادۀ دو خطی و آهی که شاید فقط من شنیدم...برای بغضی که گلوم رو گرفت وقتی استاد رنگها رو با هم ترکیب می کرد  و زیادی رنگ ساخت...برای همه کُد های مشترکی که فقط من می دونم و تو .... برای همه حس هایی که یک  روز بود تا سر دردت باعث شه تو چشمات نگاه کنم....  براااااااااااااااااااای همه چیز هایی که یک روز  بود و فکر می کردیم تا همیشه باقی خواهد ماند... اما الان ، حیلی قبل تر از همون "همیشه"  فقط به این فکر می کنم چه آسون همه چیز رو خراب کردی... چه آسون...