ماه تمام من....

امشب همه دنبال تو می گشتند...
همه جا حرف ِ تو بود...

چه خوبه که فــــقط سالی یک بار تمام ستاره ها رو کنار می زنند تا
تو رو پیدا کنند. وگر نه من و این دلِ حسود چه روز و روزگاری داشتیم.

من کجا ایستاده ام؟!!!

من کجا ایستاده ام؟!!!  جام چقدر محکمه؟
اصلا چقدر این محکم بودن اهمیت داره؟!

بیداری...؟

ساعت 5:30 دقیقه رو نشون می ده...  بدجور بی خوابی زده به سرم.  دلم می خواد یه کاری کنم . بقول شاعر : "دست به کاری زنم که غصه سرآید"  و این حرفها.  دارم به این فکر می کنم چه بده که آدم کسی رو نداشته باشه که هر وقتی مثل الان که دلش بهانه گیر بود و بی خواب ، شماره اش رو بگیره و اون طرف خط یکی با صدای خواب آلوده آما مهربون بگه : جانم؟!!   بَده دیگه... نه؟!!!! 

واای که چقدر دنیا کوچیکه... یه روزی یه وقتی چیزهایی رو داری که یه روز یه وقت دیگه قراره حسرتشون رو بخوری که چرااااااااا نیست....   من نمی دونم ما آدمها چرا این مدلی ، داغونیم.... درست مثل همین الان...


- بیداری؟
- برای شما بله....
(چه دیالوگ کوتاه آشنایی)


شنیدم آدمها ، احمقانه ترین تصمیمات زندگیشون رو وقتی می گیرن که احساس تنهایی می کنند.....

History chat Face book

بعضی آدمها هستند که شاید پررنگ نباشند ، اما همیشه دوست داشتنی و عزیز بوده و هستند. انقدر دوست هستند و روی دوستیشون می شه حساب کرد که گاهی یادت می ره اصلا چی شد که تو دایره محدود اسامی دوستهات قرار گرفتند.... اصلا از کِی بود که دلت خواست که همیشه باشند....  گاهی میون حرف های معمول روزمره ، بین حرفهای جدی و کاری که بینتون هست ،  توی یک لحظه  پر از حس های خوب می شی.  انقدر که  توی یک لحظه دلت می خواد حوصله کنی و Older message (7421)  رو مدام کلیک کنی تا برسی به  همون عددِ روز و سالی که کنار     Conversation Started  آروم و بی صدا نشسته  و قدمت این دوستی پر از شادی و خنده  رو بیادت می آره....  آروم  آروم  می ری به همون روزها.... شاید  اصلا برای همین بوده که History Chat  هم قراره آروم آروم باز بشه ، باعث می شه از همین الان و همین لحظه که به اسم کوچیک صداش کردی رفیق ، منتظر باشی تـــــــــــــــا کم کم بره و برسه به روزی که همه فعل ها جمع بودند و تو ، شما بود....

همین دوستی و احترام ِ بی فراز و نشیب بوده که باعث می شه از خوندن تک تک پیغام ها لذت بری...  از گذر این همه روز و ماه....  از همکاری این روزها... از ذوق ِ پیشرفت همدیگه.....   از خنده های دوستانه ، شور و شوقِ همون سالهای نه خیلی دور تــــــــا همین امروز.... 

خلاصه اینکه بعضی آدمها اساسا  ساده ، بی ریا ، مهربان و دوست داشتنی اند....
هستند ، همیشه هستند. ساده ، بی هیاهو اما همیشگی.....