Love rosie

 

این روزها روزهای عجیبی هستند...  همه چیز تصادفی ، یه چیزهای دیگه رو مستقیما بیادم میاره.انگار اصلا رسالت وجودیش یادآوریه!    الان بعد از مدتها یک فیلم دیدم. مدتها توی هاردم بود. از بین کلی فیلم اینو انتخاب کردم.شاید برای هر کس دیگه این فیلم متوسط باشه،حتی با کیفیت رو به پایین و ضعیف. اما برای من کُد داشت. نشانه داشت. 

خیلی وقته دلم نمی خواد نشانه ها رو جدی بگیرم. بی اعتنا از کنارشون می گذرم. اما نکنه واقعا نشانه هستند؟؟؟ نکنه دارن راه هایی جلوی پای من می ذارن. هر بار که اینطوری میشه یاد سوره ی یوسف میفتم که اولین بار تو امامزاده صالح جلوی چشممون اومد. نمی دونم چرا با تمام این اتفاق ها انقدر دلم بهش روشنه!!!!!! خدایا توکل به تو.... همه چیز رو سپردم به خودت. از این به بعد مثل همیشه تو ناخدای منی... منو ببر به بهترین جاهایی که خیر من باشه.