گلن گری گلن راس - می خواهم با آقای میوسوو ملاقات کنم - بالاخره این زندگی مال کیه؟
تا ما باشیم وقتی می شنویم یه اجرای دیر وقت ، دو اجرایی شده جو گیر نشیم و تمــــــــام قول و قرارهایی که با خودمون گذاشتیم و فراموش نکنیم و بلند نشیم بریم ایرانشـــــــــــــــــهر..... البته خوب ، حالا که فکر می کنم می بینم دعوت دوست محترم هم کم دامن نزد به جوگیر شدگیمون. شانس هم نداریم که یه اجرای خوب دعوتمون کنند!!!!!!!!!!
تمام طول اجرا با خیال راحت می شد چشمها رو بست و یه نمایش رادیویی خوب با متن قوی رو شنید. حالا اگه همه اش رو هم نه.. حداقل نیمی از این 90 دقیقه اجرا رو... دست طراح نور محترم هم طلا ، که با اون نورهای مستقیمی که رو به تماشاگر قرار داده بود، باعث شد از اول تا آخر اجرا عینکم بلا استفاده توی دستم باشه... از هنر نمایی جناب ملکان بزرگ (!) هم که چیز خاص و قابل ذکری ندیدیم که ازش بنویسم... خلاصه اینکه مرسی ، اما خوب کار رو دوست نداشتم...
پریشب هم سالن اصلی تئاتر شهــــــــــــــــــر بودیم... بس که هر طرف رفتیم آقای "میوسوو" بود... تراکت ، پوستر ، بروشور... . تلویزیون روشن کردیم تیزر.... فیس بوک رفتیم عکسهاش... اتاق گریم رفتیم ، حرف گریم و طراح بزرگش ... خلاصه اغفال شدیم. مدت زمان اعلام شده 140 دقـــــــیقه بود+ آنتراکت... تاااااازه اینها همه علاوه بر یکربع تاخیر اجرا بود. همیشه بازی "الهام پاوه نژاد" رو دوست داشتم. اینبار هم.... اما خوب در نهایت این اجرا چیزی نبود که اینهمه زمان بخاطرش هدر بره.... گریم ها هم بد نبود... فقط شاید توقع بیشتری از جناب "حکیمی" می رفت. تنهـــــــــا چیزی که از اول تا آخر برام قابل درک نبود، بازی "فرزین خان صابونی" بود. اینم از سالن اصلی...
هفته قبلش هم "مولوی"..... یه نمایش طولانی با ریتم فوق العاده کُند روی صندلی های نا مناسب این تالارِ به باد رفته... گریم خیلی خیلی بد.... بازی خیلی خوب "نوید محمد زاده"...........
حالا ما دلمون رو به چی خوش کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!