.

.

.


"در این نمایش به هیچ سوالی پاسخ نمی‌دهیم. "!!

تا حالا پیش اومده به فاصله فقط 1 ساعت نسبت به یک جمله دو حس کاملا متفاوت داشته باشید؟؟!!!!!!!! هر چقــدر پیش از شروع نمایش با خوندن جمله بالا روی بروشور حس خوبی داشتم ، لحظه پایانی همه چیز برعکس بود.

 وقعا نمی فهمم به لطف اون دیالوگ پایانی "صابر ابر" یا همون فرهاد داستان، دیگه چه سوالی موند که پاسخ داده نشد؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!  این کارگردان محترم با اون نحوه اطاعات دادن مسخره هر چی از اول نمایش  با مطالب رو بروشور و تاکید بسیار بر طرح معما در طول نمایش ،  رشته بود پنبه کرد.  واقـــــــــــــــعا نمی تونم هضم کنم کسی که انقدر اعتقاد داره که تماشاگر قراره با کلی سوال ،سالن رو ترک کنه و حداقل دلش خوش باشه نمایشی دیده که براش فرصت فکر کردن فراهم اورده، چطور چنین پایانی رو برای نمایشش در نظر می گیره؟!!!!!

 یکی نیست بگه : آقای محترم...  همون لحظه که که بازیگرتون فرمود: خسرو بعد از اون حادثه گنگ شده بود و تا مدتها حرف نمی زد تا اینکه صداش کردن فرهاد و یهو حرف زد....هم من که از تئاتر چیزی سرم نمی شه  و هم اون تماشاگر حرفه ای  متوجه این قضیه می شه که  اونی که زنده بوده فرهاده....... و کاملا جواب معمای اصلی داستان رو می گیره و نیاز به توصیف دوباره قضیه نیست... واقعا نیست..... 

 من نمایش رو فقط تا قبل از همون لحظه دوست داشتم...

 بازی صابر ابر همیشه برام دوست داشتنی بود، حتی اگه به گواه همه ، به شدت داره  کلیشه می شه. اما برای من،  هر بار با هر دیالوگ خاطره بازیهای دوست داشتنیش در "دایره زنگی" و "درباره الی"  زنده می شه و  باعث قضاوت جانبدارانه نسبت به بازیش می شه.   پانته آ پناهی ها خوب بود... مثل همیشه....    اما هانیه توســــــــــــــــــــــــــــــلی.....  اساسا دلیل حضورش در تئاتر رو نمی فهمم.  انگار هر لحظه امکان داشت تمرکزش به هم بخوره و تمام دیالوگهاش یادش بره.

 اما کلا نمی دونم چرا با نحوه بیان دیالوگها مشکل داشتم و باورشون نمی کردم.... یه جاهایی رسما حس می کردم بیان  خطیه خطی..  مصنوعی ، بدون حس و از سر اجبار.  تازه.... بدون در نظر گرفتن اینکه این  نمایش به شدت رادیویی بود.  من یکی که اگه چشمام رو می بستم چیزی رو از دست نمی دادم. 

روی بروشور اسمی از مجری و یا طراح گریم برده نشده بود. اما به نظر من  حداقل خانم پناهی ها گریم داشتند...  اینکه چرا اسمی نبود جای سوال داشت!!!!!!!!

و اما پوستر و نه بروشور (!)....  یکی از بهترین کارهایی بود که تا بحال دیده بودم. ضمن جلب توجه  و دارا بودن تمام فاکتورهای یک پوستر خوب ، پیش فرض یک اجرای کاملا خلاقانه رو می داد.

 

 

تالار 4سو ، مجموعه تئاتر شهر / ساعت 20 / مدت :60 دقیقه

" جیره بندی پر خروس برای سوگواری"  نویسنده و کارگردان و طراح صحنه: علی نرگس نزاد / طراح لباس : پریدخت عابدین نژاد / آهنگساز : بهرنگ بقایی / عکاس: رضا موسوی ، نوشین جعفری / طراح پوستر و بروشور : استودیو پاکدل / طراح گریم: (؟) / بازیگران: پانته آ پناهی ها / هانیه توسلی /  صابر ابر

 

 نگاهی به نمایش "جیره بندی برای پر خروس برای سوگواری " - مهدی نصیری- ایران تئاتر