و باران ، چه هق هق زنانه ای دارد...

از همون زمان که با اولین حضور ، دست گذاشت روی سوژه های غیر تکراری و ما رو درگیر زندگی  و عاشقانه های  عجیب غریب یه آدم فضایی دوست داشتنی کرد که زمین رو  دوست داشت*  می شد فهمید با نویسنده ای طرف  خواهیم بود که می دونه چی می خواد و چجوری مخاطبش رو بخندونه....  

پیمان قاسم خانی از  اون دست نویسنده هاییست که هم برای قلمش احترام قائله هم مخاطب...  انقدر پیش زمینه خوب توی ذهن مخاطب بجا گذاشته که  با خیال راحت می شه  به تماشای فیلمی نشست که نویسنده اش باشه .

بدون اینکه دنباله رو  کسی یا چیزی باشه ، همیشه خودش بوده که  خلاقانه از جملات یا تکه کلامهایی در دیالوگ هاش استفاده کرده که تا مدتهااااااااا بعد از اتمام پخش آن پروژه  سر زبان مخاطب عام و حتی خاص بوده است...  بعید می دونم لحجه خاص  ادمهای پاورچین  هنوز هم فراموش شده باشه...  یا تک تک شخصیت های خاص مجموعه شب ها ی برره!!!!   یا حتی کنایه های تلخ مجموعه طنز مسافران.....   و پایان غیر قابل پیش بینی فیلم "نقاب " ....        بی  گمان نویسنده ای که با جسارت هر چه تمام تر  از خطوط قرمز سینمای ایران گذشته و ماندگار ترین شخصیت سینمایی اخیر -رضا مارمولک-  رو خلق کرد،  کار خودش رو بخوبی بلد بوده... از همون زمان اومده که بمونه.

 نگاهی کوتاه به پیشینه پر بار  فعالیت  هنری پیمان قاسم خانی  خالی از لطف نیست...  در روزگاری  بی خنده ای که فیلمهای مضحک و مسخره ای تحت عنوان  کمدی روی پرده سینماها قرار می گیرند ، دیدن فیلمی  مثل "ورود آقایان ممنوع"   غنیمت بزرگیه... شاید فیلم خوب و انچنانی نباشه!  اما حداقل احساسی که داری اینه که  فکر نمی کن با شوخی های زشت! به شعور و شخصیتت توهین شده.  خیلی خیلی خوش بینانه اش می تونه این باشه که لحظاتی رو بدون فکر کردن به دنیای تاریک و سیاه بیرون تصمیم گرفتی سخت نگیری... بخندی و از تماشای فیلمی که نویسنده اش ، نویسنده اکثر خاطرات خوش تو با دنیای دوری که از سینما و تلویزیون این مملکت داری  لذت ببری.

ضمن اینکه به نظر من گروه بازیگری و چهره پردازی جداً جای تحسین داشتند!

رزومه هنری پیمــــــــان قاسم خانی

تلویزیون

سینما

شبکه خانگی

* من زمین را دوست دارم (1375) / کارگردان:ابوالحسن داوودی / نویسنده: پیمان قاسم خانی