نمایش "لارنس راهب ، مردی که حرف می زند" (عباس غفاری)
هفته شلوغی داشتم... پر از اتفاقات ریز و درشت... خوب ، متفاوت و شاید عجیب و غریب... پرونده اش هم با کنکور و یک عصر دلنشین دور همون ساختمون استوانه ای که انگار تنها سهم ما از خوشی های این روزگاره بسته شد. این هفته بهــــــــار بود. همه جا... کاش می شد اردیبهشت رو برای همیشه سیوش کرد که یه تنه داره جور نصفه اول سال رو می کشه.
این هفته دو بار "لارنس راهب ، مردی که حرف می زند" رو دیدم. هر دوبار هم دوستش داشتم. و بنا به شرایط خاص (!) ؛ بار دومش بیشتر..... حالا می خواهید بذارید به حساب علاقه بیش از اندازه ای که نویسنده به کارهای افشین هاشمی داره ، یا بذارید به حساب شیوه اجرای متفاوت نمایش... یا اصلا دیالوگ های تاثیر گذارش. مخلص کلام اینکه ، "لارنس راهب " دوست داشتنی بود بخاطر اینکه دغدغه اش مسائل روز دور و برمون بود. نه مسائل کلیشه ای و تکراری.... بازی محکم و باور پذیر افشین – تنها بازیگر- این مونولوگ قابل ستایش بود. هر چند که مطمئنم هم من ، هم بقیه تماشاگرای این نمایش دلشون می خواست بیشتر درگیر اجرا می شدند، اما..... اما ی این نوشته بمونه برای پی نوشتی که روز آخر این اجرا ، به این پست اضافه می شه.
لابی سالن سایه مجموعه تئاتر شهر / ساعت 18 / مدت :30 دقیقه / از 25 اردیبهشت به مدت سه هفته
مونولوگ "لارنس راهب ، مردی که حرف می زند"
نویسنده : محمد چرمشیر / کارگردان : عباس غفاری / دستیار کارگردان : الهام رحمتی/ بازیگر: افشین هاشمی
جزئیات جلسه نقد و بررسی نمایش " لارنس راهب"
نگاهی به لارنس راهب ( لابیرنت )
* غیر از روزهای پنج شنبه و جمعه بلیط برای دانشجویان نیم بها است *